Амьдралын замд
Эрдмийн мөр хөөж
Эх нутгаасаа би гарсансан
Нутгаасаа гараад хэдхэн хоносон ч
Хунгийн чуулгатай
Хос гүн нуураа би үгүйлж байна
Хөлийг минь нухаж намайг хүн болгосон
Хөрст дэлхийн амин тасархай
Хөрс шороо чулуугаа би санаж байна
Айл гэрдэж тоглосон чулуун гэрээ
Аргал хомоол түүсэн тал булгийн бэлчээрээ
Нацагдоржийн төрсөн нүүрэйнтэйн дэнжээ
Шумбаж өссөн хэрлэн мөрөнөө
Дэврүүн бага нас минь үлдсэн эх нутгаа
Эцэг өвөгдийн минь нутаг
Сүрлэг ханхар уулсаа.,
Сүүгээ өргөн үлдсэн ээжийгээ
Ухаарлаа зангидан мордуулсан аавыгаа би санаж байна
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment