Санаж бэтгэрсэн
сэтгэлээ ариусгаж
Салхи мэт хаа
сайгүй хийсэж
Салаа замын
эрхээр салан одсон
Бор дарсаар
гунигаа умартан
Борхон зүрхний
гүндэх шархаа
Бусдын харцнаас
нууц дотогшоо өмрөн
Аньсага нүднийхээ
урсах нулимсыг
Андаасаа хүртэл
нууж урсгасан
Ахиад дурлахгүй гэж
бусад шиг амлахгүй
Алдаж эндсэн
гэнэн дурлалдаа харамсахгүй
Сэтгэлт минь хөрс
байхад
Зүрхэнд минь хайр
соёолох нь лавтай
0 comments:
Post a Comment